یک هفته 7 چهره؛ از اصغر فرهادی تا برانکو ایوانکوویچ | ARYAEmusic.IR | بروزترین مرجع موسیقی و دانلود آهنگ در ایران | آهنگ جدید | جدیدترین آهنگ ها | دانلود موزیک | دانلود موسیقی ایرانی | دانلود آهنگ خارجی | دانلود رایگان آهنگ | آریایی موزیک

وبگردی

چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (471)
نامه سیدحسن خمینی به روحانی درباره یک عزل
پورموسوی: امیدوارم تیمم به مرحله بعدی صعود کند
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (471)
ستاره یونایتد در آستانه پیوستن به بارسا
ترکیب استقلال برابر العین/ ابراهیمی روی نیمکت
برانکو: آماده‌ایم تا لخویا را ببریم/ سرشار از خوش‌بینی به میدان می‌رویم
راز و رمز مراقبت از مو در بهار و تابستان
پست نایب رییسی اول IWF به تایلند رسید/ مرادی باز هم انصراف داد
علت تیرگی جای جوش های صورت چیست؟
منصوریان: العین را ببریم، امسال رویایی می‌شود/ طرفداران نگذارند غریب باشیم
علت درد بازوی چپ چیست؟
پیراهن شماره ۲۰ تیم ملی به نوه امام (ره) اهدا شد
توتی: به بازی کردن ادامه خواهم داد!
جواهرات ۱۴۰۰ ساله‌ «آنگلوساکسون‌ها» که در حیاط خانه یک بریتانیایی پیدا شد
اهدای پیراهن شماره 20 تیم ملی فوتبال به سیدحسن خمینی
غیبت بوفون در تمرینات یووه به علت آسیب دیدگی
تمدید قرارداد کوین استروتمن با آ اس رم تا ۲۰۲۲
رفیعی: در بازی برگشت از موقعیت‌هایمان استفاده می‌کنیم
نصب پرچم دو ستاره در جایگاه استقلالی‌ها
ایگواین: امیدوارم باز هم راموس، دقیقه ۹۰ گل نزند
شکاری: خیلی‌ها تلاش کردند من به اروپا نروم
داستان آموزنده «نگران تر از خودش نباش»
آنقدر شور بود که خان هم فهمید
استادیوم خوش‌یمن برای طارمی و رفقا
جمـلاتی الـهام بخـش برای زنـدگی (71)
نصب پرچم دو ستاره در جایگاه استقلالی‌ها
تنهایی انسان را بی خواب می کند

بی کلام

تکنوازی نی و صدای آرامش بخش امواج آب , موسیقی مناسب تفکر و مراقبه

Download this album

« Trance Spring Essentials 2017 » موسیقی الکترونیک پر انرژی از لیبل EDM Comps

Download this album

« آخرین نور جنگل » ملودی آرام و دراماتیک از James Grant Music

Download this album

« گیتار اسپانیایی آرامش بخش » ملودی های عاشقانه از بیل ییتس

Download this album

« Elliptical Sun Music 01 » آلبوم موسیقی الکترونیک پرانرژی میکس و گرد آوری از آدریان الکساندر

Download this album

« تنهایی نیمه شب » آلبوم تکنوازی پیانو آرام و دلنشین از واتارو ساتو

Download this album

« بهترین موسیقی کلاسیک برای کودکان » از لیبل سونی موزیک

Download this album

« اسپکتروم » ملودی های سینماتیک و حماسی از گروه The X Motion

Download this album

« برترین ترنس های 2017 بخش دوم » از لیبل EDM Comps

Download this album

« چیل اوت لانگ کلاسیکال » گزیده ایی از آرامش بخش ترین موسیقی کلاسیک

Download this album

« منعکس در نهر جاری » آلبوم پیانو آرام و دلنشینی از کاترین کی

Download this album

« تمرکز آهسته » موسیقی الکترونیک مناسب برای تمدد اعصاب از وینترسایلنس

Download this album

« ال کندور پاسا » آلبوم خاطره انگیز و دلنشین از ارکستر آنتونی ونچورا

Download this album

« FG Top 10 February 2017 » موسیقی الکترونیک پر انرژی از لیبل Big Toys Production

Download this album

یک هفته 7 چهره؛ از اصغر فرهادی تا برانکو ایوانکوویچ


گزارش تاثیر گذار خانم روستایی در روزنامه شهروند راجع به «گورخواب ها» طی یکی دو هفته گذشته سر و صدای زیادی به پا کرده. تحت تاثیر همین گزارش اصغر فرهادی نامه ای خطاب به روحانی نوشت و خواستار توجه ریشه ای تر به حل معضلات اجتماعی شد.

متن خبر


برترین ها - ایمان عبدلی:
 
اصغر فرهادی یا (کارگردان هفته)
 
گزارش تاثیر گذار خانم روستایی در روزنامه شهروند راجع به «گورخواب ها» طی یکی دو هفته گذشته سر و صدای زیادی به پا کرده. تحت تاثیر همین گزارش اصغر فرهادی نامه ای خطاب به روحانی نوشت و خواستار توجه ریشه ای تر به حل معضلات اجتماعی شد. فرهادی نامه نوشت و متعاقب آن اتفاقاتی قابل پیش بینی در روزنامه های سیاسی افتاد.

آن ها که همواره به خط مشی و سینمای فرهادی انتقاد داشتند این اقدام او را تحمل نکردند و نقدهای تندی نسبت به فرهادی نوشتند؛ یکی نوشته بود شما که با همین گور خواب ها جوایز بین المللی می گیری و از این کلاه نمد نساز و باقی نقد ها هم در همین حال و هوا نوشته شده بود. اما یکی مثل فرهادی حق نوشتن نامه ای این چنینی و در حالت کلی تر تاثیر گذاری اجتماعی ندارد؟ اصلا سینمای او به واقع سیاه نما و ضد میهنی است؟
 
 

موقعیت اجتماعی یک فعال فرهنگی (در اینجا کارگردان سینما) از جایی به بعد وقتی که مجموع شهرت و محبوبیت و اثرگذاری به درجه قابل توجهی از اعتبار رسید، دیگر یک موقعیت معمولی و فارغ نیست. به عبارتی یک کارگردان بین المللی و صاحب نام و البته صاحب سبک از جایی به بعد مسئولیت هایی دارد که آن شهرت و اعتبار برایش ایجاد کرده. موقعیت  این چنینی دیگر یک بعدی نیست، فرهادی در چنین شرایطی فقط یک کارگردان سینما نیست.

 او به واسطه شهرت و اعتباری که دارد ابعاد تاثیرگذاردیگری هم دارد و البته حق این را هم دارد که فعال و کنش مند رفتار کند، زیرا او در سینمایی به اعتبار رسیده که ما آن سینما را درست و غلط «اجتماعی» نام می گذاریم و یا حداقل سینمایی واقع گرا و نزدیک به حقیقت جامعه ایرانی می پنداریم، پس این جنس موضع گیری فرهادی در امتداد شکل فیلمسازی اش است و اصلا باید خوشحال باشیم که او از معدود مشهورهای ایرانی است که وحدت رویه دارد و همگن رفتار می کند. بماند که تاثیر گذاری چنین نامه هایی وقتی که رسانه ای می شود چه بار مسئولیتی برای دریافت کنندگان نامه ایجاد می کند.

در ضمن فراموش نکنیم گاهی کارگردانی داریم مثل: کیارستمی که در حد نهایت کارهنری زیست می کند و هیچ کنش قابل ملاحظه ی اجتماعی هم ندارد، که آن هم در شکل خودش قابل توجیه است. کیارستمی فلسفه و شعر را تصویر می کرد. اساس سینمای او درقالب اجتماع و عوام نمی گنجید و اگر هم علنا وارد منازعات نمی شد، باز هم شکل دیگری از وحدت رویه را به نمایش می گذاشت، او عمیق تر و بلند مدت تر اثر گذاشت. اما از فرهادی که بگذریم می رسیم به آن هایی که انتقاداتی این چنینی می کنند و با یک خلط مبحث کلیشه ای کنش اجتماعی فردی صاحب نام را به جوایز بین المللی و سبک سینمایی اش پیوند می دهند.

آن هایی که در واقع در تحلیل وقایع دچار احساسات گرایی می شوند به عبارتی رمانتیسیسم باعث می شود در تحلیل و تبیین موضوع دچار غلبه احساسات شوند و احساسات نه چندان مثبت خودشان را نسبت به فرهادی یا هر کس دیگری تعمیم بدهند. با ترکیب چند اتفاق و چند حالت به یک نتیجه گیری مبهم و پر خطا برسند. فرضا که فرهادی با سیاه نمایی جوایز درو می کند و فرض بر این می گیریم که تعلقات خاطر سیاسی نامطلوب دارد و اصلا دشمن شاد کن است، اما آیا در این موضوع و این نامه کار اشتباهی انجام داده؟ نمای نزدیک این اتفاق چیزی جز دغدغه ای برای کمرنگ کردن مشکلات اجتماعی نیست. بی جهت دشوارش نکنیم. نام فرهادی یک ظرفیت است که می توانیم از آن بهره ببریم.


 
علی مطهری یا (نامزد هفته)

زمزمه ی کاندیداتوری احتمالی علی مطهری در انتخابات آتی فضای رقابت های سیاسی را کمی تکان داد. پیش از این صحبت از نام هایی چون: میرسلیم و قالیباف هم به عنوان رقبای روحانی شده بود. میرسلیم که اساسا چهره ی کاریزماتیکی نیست و قالیباف هم آمدنش در فال است. گرچه که تجربه شکست های قبلی هم نمی تواند ما را خیلی نسبت به حضور موفقیت آمیز او دلخوش کند. با همه ی این احوالات مطهری مورد ویژه ای است. او به واقع می تواند با حضور احتمالی اش ریاست جمهوری روحانی را در دور دوم به چالش بیاندازد و اصلا شاید روحانی را اولین رئیس جمهور تک دوره ای کند.

چرا مطهری تا این حد کاریزماتیک و سمپات شده؟ نیازی نیست تمامی کنش های این چند ساله اش را به خاطر بیاورید. اگر فقط گوشه ای از حرف های او را در ذهن داشته باشید درمی یابید که او یک حیات منحصر به فرد دارد. پس اولین عامل جذابیت او اصالت است. او اصیل است و کپی هیچ کس  و تحت لوای هیچ حزبی نیست.
 
 

بی تعارف در مورد مسائلی مثل: حجاب در منتهی الیه راست های ایران زیست می کند و در مسائلی چون حصر هم چپ تر از او نیست. این خاص بودگی و منحصر به فرد بودن را بگذارید در کنار چهره ی قهرمانی که دارد. رفتار و طرز ابراز او کلا حماسی است و مورد پسند ذهن هایی است که از سیاست و آدم هایش توقعات سنتی دارند. همان هایی که تعدادشان در ایران امروز کم نیست و این یک واقعیت است که ما به رغم تمام پیشرفت های ظاهری که داشته ایم در بطن و ذهنیت هنوز سنتی هستیم و در عرصه ای چون: سیاست هنوز هم منتظر یک نفر، یک اتفاق و یک حماسه هستیم که بیاید و یک دفعه ورق برگردد و همه چیز روبراه شود (به آدم های سیاسی صفر و صد نگاه می کنیم، منتظریم یک جریانی نامزد خاصی معرفی کند که یک شبه همه مشکلات را حل می کند)

مطهری چفت چنین موقعیتی است. مردم به او و آدم های مثل او به مثابه قهرمانی نگاه می کنند که نمی ترسد و هر حرفی را می زند و البته تحت تاثیر هیچ لابی و جریانی قرار نمی گیرد (مثلا اگر روحانی تحت پرچم رفسنجانی و نگرش او قدم می زند، مطهری این طور نیست). مردم سیاست مدار شجاع دل و بدون ملاحظه را بیشتر دوست دارند وهمین ویژگی ها تهدید بزرگی است برای روحانی، اگر که مطهری بیاید. فراموش نکنید که مطهری فرزند شهید مطهری هم هست و یادگار روزهای خوش انقلاب.

در هر صورت اگر قرار بر آمدن مطهری باشد و او بر فرض مثال به جایگاهی هم برسد مطمئنا در موقعیت یک رئیس جمهور نمی تواند این چنین بی ملاحظه و فارغ رفتار کند رئیس جمهور در بی نهایت گره های سازمان یافته قرار دارد که اجازه عمل قهرمانانه و حماسی را از او می گیرد. نه این که این گره بد باشد و الزاما مانع کار، به هر حال یک رئیس جمهور با یک نماینده بی نهایت تفاوت دارد و در حالتی کلی تر دنیای امروز حماسه و قهرمان نمی خواهد!

 آدم هایی می خواهد که از توانایی های محدودشان اطلاع داشته باشند و حد نهایت مطلوبیت را در وضعیت بغرنج حاصل کنند. خصوصا اگر  این انسان ها رئیس جمهور باشند و مسئولیت حقوقی خطیر هم داشته باشند و بدتر این که در جایی مثل ایران زیست کنند که مردمش به حکام به چشم ناجی نگاه می کنند.

 به هر حال زدودن تصویر اساطیری از یک سیاست مدار برای مردمی که دائما گمان می کنند کاستی ها از سمت حکومت است و خودشان مسئولیتی ندارند، کار دشواری است که نیاز به سال ها فکر سازی و بعید سازی از امر هیجانی دارد. ما مردم باید باور کنیم که امر یک شبه ورستم دستان مال افسانه هاست. سیاست ذره ذره و گام به گام و با حوصله جلو می رود. این فضا و و آن دیدگاه به درد امورات انقلابی کور می خورد، نه حرکات اصلاحی روشن.


 
برانکو ایوانکوویچ یا ( سرمربی هفته)

کارلوس کی روش اردویی در دبی تدارک دیده بدون بازی تدارکاتی و بدون همراهی لژیونرها صرف جهت ایجاد هماهنگی برخی ملی پوشان! از آن طرف در میان تعطیلات دو هفته ای نیم فصل پرسپولیس و برانکو به فکر بازیهای دشوار نیم فصل دوم و البته لیگ قهرمانان آسیا هستند. عرصه برای گروکشی میان این دو مربی موفق ساکن ایران مهیا شده هر دو نگرانند. یکی برای تیم ملی و دیگری برای پرسپولیس و هر دو هم در وهله ی اول حق دارند و بیهوده نمی خواهند. اما فارغ از تعصبات رنگی و دسته بندی های کاذب برانکو محق تر است یا کی روش؟

واقعیت فوتبال امروز و مقایسه شرایط لیگ ها و تیم های ملی سطح اول دنیا به وضوح نشان می دهد که هیچ جای دیگر اردوهای چند هفته ای و بلند مدت برای تیم های ملی برگزار نمی شود و اصلا این شکل از برگزاری اردو منسوخ شده! آن هم با چند بازیکن مصدوم و البته بدون مترجم و دستیار ایرانی!
 
 

کی روش به تبع آن چه  که از فضای فوتبال ایرانی کسب کرده با این شکل اردوها به نوعی خودش را تحمیل می کند. تحمیل یعنی این که سیطره ی خودش را با برگزاری اردوهای بلند مدت نشان می دهد. در حقیقت غیبت مدیران مقتدر و مسئولیت پذیر به او یاد داده که باید خودش متولی همه ی کارباشد، تا کارنامه اش زیر سئوال نرود. پس همان تاکتیکی را که در زمین و با تیم ملی اجرا می کند، بیرون ازآن هم  در پیش می گیرد؛ تدافعی و پرخاش گر و درگیر! حتی گاها مازوخیستی رفتار می کند. می داند که بسیار مدیرانی هستند که پشت او قایم شده اند و دائما بی اعتماد تر از روز پیش است. کی روش عصبی کنار زمین قدم می زند و عصبیت زده و پرخاش گرایانه هم حرف که نه مونولوگ می گوید. برای او هر کسی یک دشمن بالقوه است. مگر این که خلافش ثابت شود.

آن طرف داستان برانکویی داریم که در فوتبال ایرانی تجربیاتی مشابه کی روش داشته. هم در تیم ملی و هم پرسپولیس تن اش به تن مدیران ایرانی خورده. او دو سالی است که پرسپولیس را از فرش به عرش رسانده و حالا در فصلی که بوی قهرمانی می دهد، دو بازکن مهم تیمش را با قانونی عجیب از دست می دهد. مجبور است دو اوکراینی بی کیفیت را تحمل کند، و در روزهای نقل و انتقالات تیم را بی صاحب می بیند.  برانکو هم وارث کاستی ها و فرصت طلبی ها مدیران باشگاهی است. او هم می داند که با یک شکست همه علیه او خواهند شد (مثل بازی با ذوب آهن) و می داند که اینجا شکست خیلی یتیم است. پس دلواپس تر از همیشه فکر داشته ها و نداشته هایش است و البته در این مورد بر اصلی قانونی هم پا فشاری می کند.

با لجبازی های کی روش یک تیم ملی و یک پرسپولیس با کلی پشتوانه مردمی آسیب خواهند دید که همان پشتوانه مردمی اگر به تقابل تبدیل شود دمار از دو طرف در خواهد آورد.
مدیران محترم تصمیم گیرنده در حوزه فوتبال اگر واژه های مثل: وطن دوستی، خدمت به مردم نخ نما شده حداقل تعهد کاری داشته باشید. تعهد کاری که امری قراردادی و نه چندان ثقیل است. دعوای برانکو و کی روش یک دقیقه اش هم زیاد است، لطفا صلحی ساختاری و پایدار ترتیب دهید .


 
امیر سرکرده یا (کارشناس هفته)

ماجرا از این قرار است که چندی پیش کارشناس هواشناسی تلویزیون در میانه ی پیش بینی های متداول هواشناسی کنایه ای هم به برجام و توافق تقریبا نافرجام با آمریکایی ها می زند و مورد توجه قرار می گیرد. به هر حال بخش هواشناسی کاملا تخصصی است و هر گونه اضافه و حاشیه ای که در اظهارات یک کارشناس در این بخش شنیده شود به شدت به چشم می آید.

گاه در یک تاک شوی تلویزیونی مهمان برنامه اظهاراتی خارج از حد و حدود عنوان می کند که با توجه به عرف برنامه سازی امر خیلی غیر قابل منتظره ای نیست، اما بخش هایی مثل: هواشناسی اصولا خیلی غیر قابل انعطاف است و تعریف خاص و محدود دارد. پس هرگونه حرف و سخنی خارج از قاعده ای در آن به چشم می آید و فی نفسه گل درشت خواهد بود.
 
 

از این منظر و اصلا از لحاظ اصول کار خبری اقدام این کارشناس محترم غیر حرفه ای و نسنجیده است. زیرا ساختار شکنی کرده و این ساختارشکنی  به فایده و نفع نیست و بیشتر به هرج و مرج دامن می زند. ساختار شکنی گاه معنای پیشرو بودن و خط شکنی و امر خلاقه دارد و گاه اقدامی از سر بی تدبیری است و صرفا تولید شلختگی می کند و شلختگی هم پشت بندش عصبیت می آورد. یک کارشناس هواشناسی می تواند در منزل و در تاکسی از شرایط پس از برجام ناراضی باشد و لب به انتقاد بگشاید. اما در مدیوم رسانه و فرصتی که دوربین صدا و سیما در اختیارش گذاشته فقط آنارشیسم تولید می کند و چه بسی با خودخواهی اش به نوعی بی عدالتی دامن می زند.

مقصود از بی عدالتی به یغما بردن وقت آن عده ای از مخاطبان است که نمی خواهند و تمایل ندارند در میان منازعات سیاسی قرار بگیرند. باید باور کنیم که آن عده ای که پیگیر اخبار هواشناسی هستند، لزوما پیگر برجام هم نیستند. مخاطبان هواشناسی دایره بسیار گسترده تری دارند و برجام را مخاطب محدود تری دنبال می کنند. از همین جهت گاه با یکی دوجمله هم ناخواسته ایجاد هرج و مرج می کنیم و حقی از دیگران ضایع می کنیم.، ضایع کردن حق فقط در صف نانوایی و اختلاس میلیاردی که نیست. جهان پیچیده امروز تمام مفاهیم را چند بعدی و ظریف کرده و اگر در موقعیتی قرارمی گیریم بهتر است با ظرافت تر و سنجیده تر رفتار کنیم احتمالا.

نکته ی بعدی در مورد این ممنوع التصویری تکذیب شده، مساله ی قداستی است که گاه به بعضی واژه ها می دهیم. مثل واژه: «ممنوع التصویر». گاها مدیران رسانه حق دارند با ابزار تنبیه و تشویق خط مشی و راهبرد خود را به کارکنان تحمیل کنند. ما مردم اما در شرایطی که خط کشی ها تقویت شده و دائما جبهه بندی شده قضاوت می کنیم. فکر می کنیم صرف این که کسی ممنوع التصویر شده محق است و مورد ظلم واقع شده. در صورتی که این ها ابزار تنظیمی یک مدیر است اگر که موقتی باشد و نان کسی آجر نشود، خیلی هم بیراه و ناصواب نیست.


 
پوران فرخزاد یا(درگذشت هفته)

پژوهشگر- نویسنده و محقق ایرانی یا واضح تر؛ خواهر بزرگ فروغ. زیست عجیبی داشت به نوعی در تمام سال های پس از فروغ سخن گوی حواشی و متن خانواده پر دامنه فرخزاد شده بود. آن قدر که این سخنگویی برای رسانه ها جذاب بود گاه خودِ او را فراموش می کردند. همو که اثری کم نظیرمثل: «کارنمای زنان کارای ایران از دیروز تا امروز» را جمع آوری کرد، تا اعتماد به نفسی در کالبد زن ایرانی بدمد.
 
 

پوران در تشییع جنازه ای خلوت و در سرمای دی ماه رفت و بدرقه اش انگار لطفی نداشت؛ چگونه پایان تاریخ پر حادثه یک خانواده که انگار گرته ای از تاریخ معاصر ایران بوده اند، کم لطف تر از فلان خواننده درجه چندم پاپ می شود؟ این بی توجهی به خود ما نیست؟ خانواده فرخزاد به شکل عجیبی سهم زیادی در تمام مجادلات پر حرف و حدیث سیاسی و فرهنگی نیم قرن گذشته داشته اند. نام آن ها را می شود در گعده های روشنفکری دهه های سی و چهل خورشیدی دید. ابراهیم گلستان هم در کنار آن ها می آید و منازعات سیاسی دوران انقلاب هم به همچنین! این همه سهم از تاریخ داشتن برای یک خانواده گویی خودِ خودِ خوشبختی است. همه ی ما در تلاشیم برای ذره ای ماندگاری و ماندن در صفحات تاریخ. این دو نفر بی گمان جوهر نام هایشان حک صفحات تاریخ معاصر ایرانی شده به هر گوشه ای که گریز بزنید، نامی از آن ها می آید. زنی تنها در آستانه فصلی سرد باشید یا یک شومن گمراه.

فریدون اگر گمراه شد و به راه باطل رفت، فروغ اما چیز دیگری بود. شاعری جاویدان آن قدر که جاودانه هایش بر دوش پوران سنگینی می کرد. خوشبختی نان امروز نیست خوشبختی شاید نوری است که گاها بعد از ما می تابد و جای پاهای ما را به آیندگان نشان می دهد، برای فروغ و پوران که حداقل این گونه بود.

این همه حرف و حدیث این همه بحث و جدل یعنی این که دو نفر(پوران و فروغ) مهم بودند و عزیز. برای پوران فرخزاد این دنیا و آن دنیا ندارد، چون جاودانگی مرز ندارد. خدای دی ماه بیامرزدشان.


 
یحیی مشراپوف یا (تروریست هفته)

نخستین ساعات سال 2017 برای ترکیه امتداد خونریزی و تروریسم بود. به نظر درد سوریه ، لبنان، یمن و عراق حالا به تن ترکیه افتاده و تروریسم هر لحظه بیشتر از پیش در خاورمیانه ترکتازی می کند. مردم بی گناه در اولین ساعات سال جدید بی خبر از همه جا قربانی ترور هایی می شوند که خیلی کورند و حتی در رساندن پیام به سیاستمداران حاکم ترکیه موفق عمل نمی کنند. مطمئنا آن روزها که اردوغان ژست سیاست گذاری در سوریه و به طور کلی خاورمیانه گرفته بود، فکرش را هم نمی کرد این چنین درگیر و دچار تروریسم شود. اما ذره ذره افول ترکیه مدرن در کنار منافعی که هم جهت با قدرت های بزرگ مثل: روسیه و آمریکا نبود چنان با ترکیه کرد که افتد و دانی!
 
 

شوربختی های ترکیه شاید از بهارعربی شروع شد. از دست دادن پایگاه کشورهای عربی بر اساس تحولات غیر قابل پیش بینی، اردوغان را به پایگاه سازی در کشورهایی دیگر سوق داد. ترکیه عضو ناتو و هم پیمان با غرب سال ها از پس این هم پیمانی توسعه داشته و توانست به سطح خاصی از پیشرفت و رضایت عمومی حداقل در میان کشورهای خاورمیانه برسد، اما بهار عربی آمد و ترکیه جایگاهش را میان عرب ها از دست داد. ترکیه یک سطح ضعیف شد. نفوذش در منطقه کم تر شده بود تا این که جنگ سوریه شروع شد و دومین بزنگاهی که ترکیه را ضعیف کرد، بر اساس افتراق با آمریکایی ها بود در مساله کردها. اردوغان کردهای سوریه را قدرتمند نمی خواست، چون ترس هم پیمانی با کردهای داخل ترکیه و تشکیل حکومتی مشترک او را نگران می کرد. از طرفی هم آمریکا حاضر نبود دست از حمایت کردها بردارد. آمریکا دیگر برای ترکیه آمریکای سابق نبود و نشد.

اتفاق سوم جنگنده سوخو بود که ترکیه منهدم کرد و آغاز اختلافات با روسیه شد. اردوغان بعدتر عذرخواهی کرد. اما خب دوران گذار از آن قهر تا این آشتی برای ترکیه هزینه ساز شد. ترکیه باید دل روسیه را به دست می آورد. حالا که آمریکا هم را به طور کامل نداشت. بزنگاه چهارم معادلات سوریه بود؛ برخلاف آن چه پیش بینی می شد وزن ایران و روسیه در مقابل شورشی ها سنگین شد و حالا ترکیه ناچارا به ایران و روسیه نزدیکتر باید میشد که شد، اما این خود دلیل تردیدی است که کل حکومت ترکیه را فرا گرفته، تردید میان آغوش نامطئمن غربی و یا آغوش تازه باز شده شرقی؟

تردید تا تصمیم برای ترکیه هزینه ساز است و این روزها تروریسم و آشوب نفس آن ها را گرفته. اردوغان باید انتخاب کند و شاید راه سوم افزودن بر اقتداری شبه استبدادی است.  گزینه ای که با توجه به سرکوب های گسترده در ترکیه این روزها نزدیک هم به نظر می رسد. اما آن وقت رویایی چون اتحادیه اروپا را باید به فراموشی سپرد. شاید نباید جبر جغرافیایی و فاصله میان توانایی ها و آرزوها را فراموش کرد، حداقل در مملکت عثمانی!


 
نیما یوشیج یا (شاعر هفته)

لعنتی ترین ذات الریه تاریخ را نیما گرفت در میانه دی ماه و از فرط سرمای زمستان. مردی که با تفکرش زبان شعری ما را گسترده کرد و خب ما همه با شعر آمیخته ایم و وقتی زبان شعری مان گسترده می شود، در واقع ابزار تفکرمان گسترده شده. نیما وزن شعر را نه صرفا در جاهایی تعریف شده، بلکه بر اساس موسیقی کلام جا گذاری کرد و کلا دنیای جدیدی در کلام فارسی ساخت. کلام فارسی در شعر تا نیما تاریخ پر بار و هزار ساله ای داشت که کمی به کهنگی می زد و اما با رنسانس او حیاتی دوباره یافت.
 
 

این ها همه تعارف و اغراق نیست به گواه متخصصان زبان شعری. نیما اتفاقی بود که تاریخ شعر فارسی را به قبل و بعد خودش تقسیم کرد. منظور و مراد این که این روزها اگر هر کسی دچار غلیان احساسات زودگذر می شود چند کلمه کنار هم می گذارد و گمان می کند شعری سروده و بعد از سر بی سوادی خودش را به شعر نیمایی می چسباند، بدانیم که شعر نیمایی در عین سهل و سادگی ممتنع بوده و ثمره ی سال ها غور در شعر فرانسه، پس نمی شود کاستی های زبان شعری را به بهانه ی تجدد گذاشت و به نیما وصل شد. همین دیگر! با ارجاعی به نیما این پاراگراف را می بندیم :«فکر ساده، درکِ کم، اندوه کم»

دیدگاه ها

آخرین اخبار موسیقی

وزیر ارشاد به حسین علیزاده تبریک گفت
برگزاری بزرگداشت استاد پیشکسوت موسیقی نواحی
یوسف اسلام از موسیقی به انیمیشن سازی روی آورد
اجرای سمفونی «روح الله» با ارکستر سمفونیک تهران
آلبوم «خوابم نمی برد» مسعود ارزانلو راهی بازار موسیقی کشور شد
نخستین آلبوم رسمی «بهزاد الماسی» منتشر شد
برنامه ویژه گروه کُر فیلارمونیک تهران در تابستان
همایون نصیری: «دارکوب» هیچوقت تکراری و روتین نبود
عباس خوشدل: مشکل امروز موسیقی خواننده نیست، آهنگساز است
محمد اصفهانی خواننده سریال رمضانی «نفس» شد
سالار عقیلی: برای خواندن هر کاری اول از همه با همسرم مشورت می‌کنم و مطمئنم اگر او خوشش بیاید مخاطب هم خوشش خواهد آمد
مرور شاهکارهای «واروژان»، نوستالژی موسیقی پاپ
رضا یزدانی در کانادا خوش درخشید
حضور یک خواننده نابینا در بازار موسیقی
کتاب «سلفژ موسیقی ایرانی» منتشر شد
چند میلیون نفر را با فرهنگ ایرانی آشنا کرده‌ام
«محمد علیزاده» و «سینا شعبانخانی» خواننده تیتراژ «ماه عسل» امسال شدند
نوجوانان ایرانی در ارمنستان خوش درخشیدند
خودروی ضاربان غلامرضاصنعتگر شناسایی شد
«آوای رود» به آلمان رسید
مرور شاهکارهای «واروژان»، نوستالژی موسیقی پاپ
دردسر «دوباره ایران» برای اشرف زاده
آلبوم «فروغ» با صدای «علیرضا قربانی» منتشر می‌شود
«حامد همایون» تیتراژ برنامه رمضانی «دعوت» را خواند
اساتید موسیقی آلمان به تهران می‌آیند
دور حدید «هزارصدا» برگزار می‌شود
همسر خواننده راک: شوهرم خودکشی نکرده است

آخرین اخبار سینما

چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (471)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (471)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (470)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (462)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (469)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (460)
آشوب؛ یک اثر موزیکالِ پرستاره و ایرانی
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (468)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (467)
بهترین فیلم‌های برنده نخل طلا در جشنواره های کن
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (468)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (467)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (459)
35 سریال محبوبی که دیگر پخش نمی‌شوند
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (458)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (466)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (456)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (456)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (463)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (453)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (455)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (449)
لیلا زارع: به‌خاطر کیارستمی در «امتحان نهایی» بازی کردم
رضا یزدانی با لهجه بوشهری در «تیک آف»
ناصر‌ هاشمی: بیمار اصلی منم، نه شهاب حسینی!
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (453)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (454)
سریال «مشت آهنین»؛ ابرقهرمان نه‌چندان جذاب نت‌فلیکس
مصطفی زمانی: در «تیک آف» به ته خط رسیدم
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (457)
چهره ها در شبکه‌های اجتماعی (457)